doni

Verb

doni

1. first-person singular present subjunctive form of donar
2. third-person singular present subjunctive form of donar
3. third-person singular imperative form of donar

Etymology

From French donner, from Latin dōnō

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈdoni/
• Hyphenation: do‧ni

Verb

doni (present donas, past donis, future donos, conditional donus, volitive donu)

1. to give
   • 1915, L. L. Zamenhof (translator), Malnova Testamento, Genezo 2:20.

     Kaj la homo donis nomojn al ĉiuj brutoj kaj al la birdoj de la ĉielo kaj al ĉiuj bestoj de la kampo.

     And the person gave names to all cattle and to all the birds of the sky and to all the animals of the field.

   • 1983, Claude Piron, chapter 12, in Gerda malaperis!‎, Brazil: Chapecó Fonto, OCLC 54935188:

     Mi petas vin, bonvolu doni al mi ion por trinki.

     I ask you, please give me something to drink.

Conjugation

Conjugation of doni present past future singular plural singular plural singular plural tense donas donis donos active participle donanta donantaj doninta donintaj dononta donontaj acc. donantan donantajn donintan donintajn donontan donontajn passive participle donata donataj donita donitaj donota donotaj acc. donatan donatajn donitan donitajn donotan donotajn nominal active participle donanto donantoj doninto donintoj dononto donontoj acc. donanton donantojn doninton donintojn dononton donontojn nominal passive participle donato donatoj donito donitoj donoto donotoj acc. donaton donatojn doniton donitojn donoton donotojn adverbial active participle donante doninte dononte adverbial passive participle donate donite donote infinitive doni imperative donu conditional donus

Noun

doni m

1. plural of dono

Verb

doni

1. second-person singular present indicative of donare
2. first-person singular present subjunctive of donare
3. second-person singular present subjunctive of donare
4. third-person singular present subjunctive of donare
5. third-person singular imperative of donare

Anagrams

• Indo, nido, nodi

Etymology

From Arabic دُنْيَا‎ (dunyā).

Noun

doni

1. world (human existence)

Noun

doni n

1. genitive singular of dōnum