dodzwonić się
Polish
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /dɔˈd͡z̪vɔɲit͡ɕ ɕɛ/
Verb
- reflexive of dodzwonić to get through to
- Niełatwo się do ciebie dodzwonić.
- It's not easy to get through to you.
- Niełatwo się do ciebie dodzwonić.
Conjugation
Conjugation of dodzwonić pf
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| person | m | f | n | m pers | m anim, m inan, n, f | |
| infinitive | dodzwonić | |||||
| future tense | 1st | dodzwonię | dodzwonimy | |||
| 2nd | dodzwonisz | dodzwonicie | ||||
| 3rd | dodzwoni | dodzwonią | ||||
| past tense | 1st | dodzwoniłem | dodzwoniłam | dodzwoniliśmy | dodzwoniłyśmy | |
| 2nd | dodzwoniłeś | dodzwoniłaś | dodzwoniliście | dodzwoniłyście | ||
| 3rd | dodzwonił | dodzwoniła | dodzwoniło | dodzwonili | dodzwoniły | |
| conditional | 1st | dodzwoniłbym | dodzwoniłabym | dodzwonilibyśmy | dodzwoniłybyśmy | |
| 2nd | dodzwoniłbyś | dodzwoniłabyś | dodzwonilibyście | dodzwoniłybyście | ||
| 3rd | dodzwoniłby | dodzwoniłaby | dodzwoniłoby | dodzwoniliby | dodzwoniłyby | |
| imperative | 1st | niech dodzwonię | dodzwońmy | |||
| 2nd | dodzwoń | dodzwońcie | ||||
| 3rd | niech dodzwoni | niech dodzwonią | ||||
| anterior adverbial participle | dodzwoniwszy | |||||
| impersonal past | dodzwoniono | |||||
| verbal noun | dodzwonienie | |||||
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.