divexatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of divēxō
Participle
divēxātus m (feminine divēxāta, neuter divēxātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | divēxātus | divēxāta | divēxātum | divēxātī | divēxātae | divēxāta | |
| genitive | divēxātī | divēxātae | divēxātī | divēxātōrum | divēxātārum | divēxātōrum | |
| dative | divēxātō | divēxātō | divēxātīs | ||||
| accusative | divēxātum | divēxātam | divēxātum | divēxātōs | divēxātās | divēxāta | |
| ablative | divēxātō | divēxātā | divēxātō | divēxātīs | |||
| vocative | divēxāte | divēxāta | divēxātum | divēxātī | divēxātae | divēxāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.