dispertitus

Latin

Etymology

Perfect passive participle of dispertiō.

Participle

dispertītus m (feminine dispertīta, neuter dispertītum); first/second declension

  1. divided (up)
  2. distributed
  3. assigned

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative dispertītus dispertīta dispertītum dispertītī dispertītae dispertīta
genitive dispertītī dispertītae dispertītī dispertītōrum dispertītārum dispertītōrum
dative dispertītō dispertītō dispertītīs
accusative dispertītum dispertītam dispertītum dispertītōs dispertītās dispertīta
ablative dispertītō dispertītā dispertītō dispertītīs
vocative dispertīte dispertīta dispertītum dispertītī dispertītae dispertīta
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.