discriptus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of discrībō.
Participle
discrīptus m (feminine discrīpta, neuter discrīptum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | discrīptus | discrīpta | discrīptum | discrīptī | discrīptae | discrīpta | |
| genitive | discrīptī | discrīptae | discrīptī | discrīptōrum | discrīptārum | discrīptōrum | |
| dative | discrīptō | discrīptō | discrīptīs | ||||
| accusative | discrīptum | discrīptam | discrīptum | discrīptōs | discrīptās | discrīpta | |
| ablative | discrīptō | discrīptā | discrīptō | discrīptīs | |||
| vocative | discrīpte | discrīpta | discrīptum | discrīptī | discrīptae | discrīpta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.