disconsolatus
Latin
Etymology
From Latin dis- (“away”) + cōnsōlātus (“consoled”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /dis.kon.soːˈlaː.tus/, [dɪs.kõː.soːˈɫaː.tʊs]
Adjective
discōnsōlātus (feminine discōnsōlāta, neuter discōnsōlātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | discōnsōlātus | discōnsōlāta | discōnsōlātum | discōnsōlātī | discōnsōlātae | discōnsōlāta | |
| genitive | discōnsōlātī | discōnsōlātae | discōnsōlātī | discōnsōlātōrum | discōnsōlātārum | discōnsōlātōrum | |
| dative | discōnsōlātō | discōnsōlātō | discōnsōlātīs | ||||
| accusative | discōnsōlātum | discōnsōlātam | discōnsōlātum | discōnsōlātōs | discōnsōlātās | discōnsōlāta | |
| ablative | discōnsōlātō | discōnsōlātā | discōnsōlātō | discōnsōlātīs | |||
| vocative | discōnsōlāte | discōnsōlāta | discōnsōlātum | discōnsōlātī | discōnsōlātae | discōnsōlāta | |
Related terms
References
- disconsolatus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.