diaphanus
Latin
Etymology
From Ancient Greek διαφανής (diaphanḗs).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /diˈa.pʰa.nus/, [dɪˈa.pʰa.nʊs]
Adjective
diaphanus (feminine diaphana, neuter diaphanum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | diaphanus | diaphana | diaphanum | diaphanī | diaphanae | diaphana | |
| genitive | diaphanī | diaphanae | diaphanī | diaphanōrum | diaphanārum | diaphanōrum | |
| dative | diaphanō | diaphanō | diaphanīs | ||||
| accusative | diaphanum | diaphanam | diaphanum | diaphanōs | diaphanās | diaphana | |
| ablative | diaphanō | diaphanā | diaphanō | diaphanīs | |||
| vocative | diaphane | diaphana | diaphanum | diaphanī | diaphanae | diaphana | |
References
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.