diakoni
Finnish
Etymology
From Ecclesiastical Latin diaconus, from Ancient Greek διᾱ́κονος (diā́konos)
Noun
diakoni
- deacon (designated minister of charity in Early Churches)
Declension
| Inflection of diakoni (Kotus type 6/paperi, no gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | diakoni | diakonit | |
| genitive | diakonin | diakonien diakoneiden diakoneitten | |
| partitive | diakonia | diakoneita diakoneja | |
| illative | diakoniin | diakoneihin | |
| singular | plural | ||
| nominative | diakoni | diakonit | |
| accusative | nom. | diakoni | diakonit |
| gen. | diakonin | ||
| genitive | diakonin | diakonien diakoneiden diakoneitten | |
| partitive | diakonia | diakoneita diakoneja | |
| inessive | diakonissa | diakoneissa | |
| elative | diakonista | diakoneista | |
| illative | diakoniin | diakoneihin | |
| adessive | diakonilla | diakoneilla | |
| ablative | diakonilta | diakoneilta | |
| allative | diakonille | diakoneille | |
| essive | diakonina | diakoneina | |
| translative | diakoniksi | diakoneiksi | |
| instructive | — | diakonein | |
| abessive | diakonitta | diakoneitta | |
| comitative | — | diakoneineen | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.