detrui

Etymology

Borrowed from French détruire +‎ -i.

Verb

detrui (present detruas, past detruis, future detruos, conditional detruus, volitive detruu)

1. to destroy
   • 1999, Trans. Edwin Grobe, Mark Twain: Tri Noveloj,

     Vi metu monon en la manojn de tia viro nur se vi deziras lin detrui, tio estas fakto.

     You put money in the hands of that type of man only if you want to destroy him, that is a fact.

Conjugation

Conjugation of detrui present past future singular plural singular plural singular plural tense detruas detruis detruos active participle detruanta detruantaj detruinta detruintaj detruonta detruontaj acc. detruantan detruantajn detruintan detruintajn detruontan detruontajn passive participle detruata detruataj detruita detruitaj detruota detruotaj acc. detruatan detruatajn detruitan detruitajn detruotan detruotajn nominal active participle detruanto detruantoj detruinto detruintoj detruonto detruontoj acc. detruanton detruantojn detruinton detruintojn detruonton detruontojn nominal passive participle detruato detruatoj detruito detruitoj detruoto detruotoj acc. detruaton detruatojn detruiton detruitojn detruoton detruotojn adverbial active participle detruante detruinte detruonte adverbial passive participle detruate detruite detruote infinitive detrui imperative detruu conditional detruus