desiliendus

Latin

Etymology

Future passive participle (gerundive) of dēsiliō

Participle

dēsiliendus m (feminine dēsilienda, neuter dēsiliendum); first/second declension

  1. which is to be dismounted

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative dēsiliendus dēsilienda dēsiliendum dēsiliendī dēsiliendae dēsilienda
genitive dēsiliendī dēsiliendae dēsiliendī dēsiliendōrum dēsiliendārum dēsiliendōrum
dative dēsiliendō dēsiliendō dēsiliendīs
accusative dēsiliendum dēsiliendam dēsiliendum dēsiliendōs dēsiliendās dēsilienda
ablative dēsiliendō dēsiliendā dēsiliendō dēsiliendīs
vocative dēsiliende dēsilienda dēsiliendum dēsiliendī dēsiliendae dēsilienda
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.