deputatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of dēputō.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /deː.puˈtaː.tus/, [deː.pʊˈtaː.tʊs]
Participle
dēputātus m (feminine dēputāta, neuter dēputātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | dēputātus | dēputāta | dēputātum | dēputātī | dēputātae | dēputāta | |
| genitive | dēputātī | dēputātae | dēputātī | dēputātōrum | dēputātārum | dēputātōrum | |
| dative | dēputātō | dēputātō | dēputātīs | ||||
| accusative | dēputātum | dēputātam | dēputātum | dēputātōs | dēputātās | dēputāta | |
| ablative | dēputātō | dēputātā | dēputātō | dēputātīs | |||
| vocative | dēputāte | dēputāta | dēputātum | dēputātī | dēputātae | dēputāta | |
References
- deputatus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.