demotus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of dēmoveō.
Participle
dēmōtus m (feminine dēmōta, neuter dēmōtum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | dēmōtus | dēmōta | dēmōtum | dēmōtī | dēmōtae | dēmōta | |
| genitive | dēmōtī | dēmōtae | dēmōtī | dēmōtōrum | dēmōtārum | dēmōtōrum | |
| dative | dēmōtō | dēmōtō | dēmōtīs | ||||
| accusative | dēmōtum | dēmōtam | dēmōtum | dēmōtōs | dēmōtās | dēmōta | |
| ablative | dēmōtō | dēmōtā | dēmōtō | dēmōtīs | |||
| vocative | dēmōte | dēmōta | dēmōtum | dēmōtī | dēmōtae | dēmōta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.