demolitus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of dēmōlior.
Participle
dēmōlītus m (feminine dēmōlīta, neuter dēmōlītum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | dēmōlītus | dēmōlīta | dēmōlītum | dēmōlītī | dēmōlītae | dēmōlīta | |
| genitive | dēmōlītī | dēmōlītae | dēmōlītī | dēmōlītōrum | dēmōlītārum | dēmōlītōrum | |
| dative | dēmōlītō | dēmōlītō | dēmōlītīs | ||||
| accusative | dēmōlītum | dēmōlītam | dēmōlītum | dēmōlītōs | dēmōlītās | dēmōlīta | |
| ablative | dēmōlītō | dēmōlītā | dēmōlītō | dēmōlītīs | |||
| vocative | dēmōlīte | dēmōlīta | dēmōlītum | dēmōlītī | dēmōlītae | dēmōlīta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.