deminutus
Latin
Participle
dēminutus m (feminine dēminuta, neuter dēminutum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | dēminutus | dēminuta | dēminutum | dēminutī | dēminutae | dēminuta | |
| genitive | dēminutī | dēminutae | dēminutī | dēminutōrum | dēminutārum | dēminutōrum | |
| dative | dēminutō | dēminutō | dēminutīs | ||||
| accusative | dēminutum | dēminutam | dēminutum | dēminutōs | dēminutās | dēminuta | |
| ablative | dēminutō | dēminutā | dēminutō | dēminutīs | |||
| vocative | dēminute | dēminuta | dēminutum | dēminutī | dēminutae | dēminuta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.