delinctus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of dēlingō.
Participle
dēlinctus m (feminine dēlincta, neuter dēlinctum); first/second declension
- licked off or up
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | dēlinctus | dēlincta | dēlinctum | dēlinctī | dēlinctae | dēlincta | |
| genitive | dēlinctī | dēlinctae | dēlinctī | dēlinctōrum | dēlinctārum | dēlinctōrum | |
| dative | dēlinctō | dēlinctō | dēlinctīs | ||||
| accusative | dēlinctum | dēlinctam | dēlinctum | dēlinctōs | dēlinctās | dēlincta | |
| ablative | dēlinctō | dēlinctā | dēlinctō | dēlinctīs | |||
| vocative | dēlincte | dēlincta | dēlinctum | dēlinctī | dēlinctae | dēlincta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.