delibatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of dēlībō.
Participle
dēlībātus m (feminine dēlībāta, neuter dēlībātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | dēlībātus | dēlībāta | dēlībātum | dēlībātī | dēlībātae | dēlībāta | |
| genitive | dēlībātī | dēlībātae | dēlībātī | dēlībātōrum | dēlībātārum | dēlībātōrum | |
| dative | dēlībātō | dēlībātō | dēlībātīs | ||||
| accusative | dēlībātum | dēlībātam | dēlībātum | dēlībātōs | dēlībātās | dēlībāta | |
| ablative | dēlībātō | dēlībātā | dēlībātō | dēlībātīs | |||
| vocative | dēlībāte | dēlībāta | dēlībātum | dēlībātī | dēlībātae | dēlībāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.