deformandus
Latin
Etymology
Future passive participle of dēformō.
Participle
dēformandus m (feminine dēformanda, neuter dēformandum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | dēformandus | dēformanda | dēformandum | dēformandī | dēformandae | dēformanda | |
| genitive | dēformandī | dēformandae | dēformandī | dēformandōrum | dēformandārum | dēformandōrum | |
| dative | dēformandō | dēformandō | dēformandīs | ||||
| accusative | dēformandum | dēformandam | dēformandum | dēformandōs | dēformandās | dēformanda | |
| ablative | dēformandō | dēformandā | dēformandō | dēformandīs | |||
| vocative | dēformande | dēformanda | dēformandum | dēformandī | dēformandae | dēformanda | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.