defleturus

Latin

Etymology

Future active participle of dēfleō.

Participle

dēflētūrus m (feminine dēflētūra, neuter dēflētūrum); first/second declension

  1. about to deplore

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative dēflētūrus dēflētūra dēflētūrum dēflētūrī dēflētūrae dēflētūra
genitive dēflētūrī dēflētūrae dēflētūrī dēflētūrōrum dēflētūrārum dēflētūrōrum
dative dēflētūrō dēflētūrō dēflētūrīs
accusative dēflētūrum dēflētūram dēflētūrum dēflētūrōs dēflētūrās dēflētūra
ablative dēflētūrō dēflētūrā dēflētūrō dēflētūrīs
vocative dēflētūre dēflētūra dēflētūrum dēflētūrī dēflētūrae dēflētūra
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.