deflagratus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of dēflagrō
Participle
dēflagrātus m (feminine dēflagrāta, neuter dēflagrātum); first/second declension
- Burned down
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | dēflagrātus | dēflagrāta | dēflagrātum | dēflagrātī | dēflagrātae | dēflagrāta | |
| genitive | dēflagrātī | dēflagrātae | dēflagrātī | dēflagrātōrum | dēflagrātārum | dēflagrātōrum | |
| dative | dēflagrātō | dēflagrātō | dēflagrātīs | ||||
| accusative | dēflagrātum | dēflagrātam | dēflagrātum | dēflagrātōs | dēflagrātās | dēflagrāta | |
| ablative | dēflagrātō | dēflagrātā | dēflagrātō | dēflagrātīs | |||
| vocative | dēflagrāte | dēflagrāta | dēflagrātum | dēflagrātī | dēflagrātae | dēflagrāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.