decretalis

Latin

Etymology

From dēcrētum (decision, decree).

Pronunciation

  • (Classical) IPA(key): /deː.kreːˈtaː.lis/, [deː.kreːˈtaː.lɪs]

Adjective

dēcrētālis (neuter dēcrētāle); third declension

  1. Of, pertaining to or depending upon (for validity) a decree or decision; decretal.

Inflection

Third declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masc./Fem. Neuter Masc./Fem. Neuter
nominative dēcrētālis dēcrētāle dēcrētālēs dēcrētālia
genitive dēcrētālis dēcrētālium
dative dēcrētālī dēcrētālibus
accusative dēcrētālem dēcrētāle dēcrētālēs, dēcrētālīs dēcrētālia
ablative dēcrētālī dēcrētālibus
vocative dēcrētālis dēcrētāle dēcrētālēs dēcrētālia

Descendants

References

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.