decoloratus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of dēcolōrō.
Participle
dēcolōrātus m (feminine dēcolōrāta, neuter dēcolōrātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | dēcolōrātus | dēcolōrāta | dēcolōrātum | dēcolōrātī | dēcolōrātae | dēcolōrāta | |
| genitive | dēcolōrātī | dēcolōrātae | dēcolōrātī | dēcolōrātōrum | dēcolōrātārum | dēcolōrātōrum | |
| dative | dēcolōrātō | dēcolōrātō | dēcolōrātīs | ||||
| accusative | dēcolōrātum | dēcolōrātam | dēcolōrātum | dēcolōrātōs | dēcolōrātās | dēcolōrāta | |
| ablative | dēcolōrātō | dēcolōrātā | dēcolōrātō | dēcolōrātīs | |||
| vocative | dēcolōrāte | dēcolōrāta | dēcolōrātum | dēcolōrātī | dēcolōrātae | dēcolōrāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.