decidens
Latin
Etymology 1
Present participle of dēcidō.
Participle
dēcidēns m, f, n (genitive dēcidentis); third declension
- falling down, collapsing
- dying
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | dēcidēns | dēcidentēs | dēcidentia | ||
| genitive | dēcidentis | dēcidentium | |||
| dative | dēcidentī | dēcidentibus | |||
| accusative | dēcidentem | dēcidēns | dēcidentēs | dēcidentia | |
| ablative | dēcidentī | dēcidentibus | |||
| vocative | dēcidēns | dēcidentēs | dēcidentia | ||
Etymology 2
Present participle of dēcīdō.
Participle
dēcīdēns m, f, n (genitive dēcīdentis); third declension
- cutting off; reducing, diminishing
- beating, thrashing
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | dēcīdēns | dēcīdentēs | dēcīdentia | ||
| genitive | dēcīdentis | dēcīdentium | |||
| dative | dēcīdentī | dēcīdentibus | |||
| accusative | dēcīdentem | dēcīdēns | dēcīdentēs | dēcīdentia | |
| ablative | dēcīdentī | dēcīdentibus | |||
| vocative | dēcīdēns | dēcīdentēs | dēcīdentia | ||
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.