debilitatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of dēbilitō.
Participle
dēbilitātus m (feminine dēbilitāta, neuter dēbilitātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | dēbilitātus | dēbilitāta | dēbilitātum | dēbilitātī | dēbilitātae | dēbilitāta | |
| genitive | dēbilitātī | dēbilitātae | dēbilitātī | dēbilitātōrum | dēbilitātārum | dēbilitātōrum | |
| dative | dēbilitātō | dēbilitātō | dēbilitātīs | ||||
| accusative | dēbilitātum | dēbilitātam | dēbilitātum | dēbilitātōs | dēbilitātās | dēbilitāta | |
| ablative | dēbilitātō | dēbilitātā | dēbilitātō | dēbilitātīs | |||
| vocative | dēbilitāte | dēbilitāta | dēbilitātum | dēbilitātī | dēbilitātae | dēbilitāta | |
References
- debilitatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- Carl Meissner; Henry William Auden (1894) Latin Phrase-Book, London: Macmillan and Co.
- to be bowed down, prostrated by grief: aegritudine afflictum, debilitatum esse, iacēre
- to be completely prostrated by fear: metu fractum et debilitatum, perculsum esse
- to be bowed down, prostrated by grief: aegritudine afflictum, debilitatum esse, iacēre
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.