debilitaturus

Latin

Etymology

Future active participle of dēbilitō

Participle

dēbilitātūrus m (feminine dēbilitātūra, neuter dēbilitātūrum); first/second declension

  1. This term needs a translation to English. Please help out and add a translation, then remove the text {{rfdef}}.

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative dēbilitātūrus dēbilitātūra dēbilitātūrum dēbilitātūrī dēbilitātūrae dēbilitātūra
genitive dēbilitātūrī dēbilitātūrae dēbilitātūrī dēbilitātūrōrum dēbilitātūrārum dēbilitātūrōrum
dative dēbilitātūrō dēbilitātūrō dēbilitātūrīs
accusative dēbilitātūrum dēbilitātūram dēbilitātūrum dēbilitātūrōs dēbilitātūrās dēbilitātūra
ablative dēbilitātūrō dēbilitātūrā dēbilitātūrō dēbilitātūrīs
vocative dēbilitātūre dēbilitātūra dēbilitātūrum dēbilitātūrī dēbilitātūrae dēbilitātūra
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.