danisticus
Latin
Etymology
From danīsta (“money-lender”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /daˈniːs.ti.kus/, [daˈniːs.tɪ.kʊs]
Adjective
danīsticus (feminine danīstica, neuter danīsticum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | danistīcus | danistīca | danistīcum | danistīcī | danistīcae | danistīca | |
| genitive | danistīcī | danistīcae | danistīcī | danistīcōrum | danistīcārum | danistīcōrum | |
| dative | danistīcō | danistīcō | danistīcīs | ||||
| accusative | danistīcum | danistīcam | danistīcum | danistīcōs | danistīcās | danistīca | |
| ablative | danistīcō | danistīcā | danistīcō | danistīcīs | |||
| vocative | danistīce | danistīca | danistīcum | danistīcī | danistīcae | danistīca | |
References
- danisticus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- danisticus in Ramminger, Johann (accessed 16 July 2016) Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700, pre-publication website, 2005-2016
- Langenscheidt Pocket Latin Dictionary. Berlin: Langenschedit, 1966.
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.