damnandus
Latin
Etymology
Future passive participle of damnō.
Participle
damnandus m (feminine damnanda, neuter damnandum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | damnandus | damnanda | damnandum | damnandī | damnandae | damnanda | |
| genitive | damnandī | damnandae | damnandī | damnandōrum | damnandārum | damnandōrum | |
| dative | damnandō | damnandō | damnandīs | ||||
| accusative | damnandum | damnandam | damnandum | damnandōs | damnandās | damnanda | |
| ablative | damnandō | damnandā | damnandō | damnandīs | |||
| vocative | damnande | damnanda | damnandum | damnandī | damnandae | damnanda | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.