dźwignąć
Polish
Etymology
From Proto-Slavic *dvignǫti.
Pronunciation
IPA(key): /ˈd͡ʑvʲiɡ.nɔɲt͡ɕ/
Verb
dźwignąć pf (imperfective dźwigać)
- (transitive) to lift
Conjugation
Conjugation of dźwignąć pf
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| person | m | f | n | m pers | m anim, m inan, n, f | |
| infinitive | dźwignąć | |||||
| future tense | 1st | dźwignę | dźwigniemy | |||
| 2nd | dźwigniesz | dźwigniecie | ||||
| 3rd | dźwignie | dźwigną | ||||
| past tense | 1st | dźwignąłem | dźwignęłam | dźwignęliśmy | dźwignęłyśmy | |
| 2nd | dźwignąłeś | dźwignęłaś | dźwignęliście | dźwignęłyście | ||
| 3rd | dźwignął | dźwignęła | dźwignęło | dźwignęli | dźwignęły | |
| conditional | 1st | dźwignąłbym | dźwignęłabym | dźwignęlibyśmy | dźwignęłybyśmy | |
| 2nd | dźwignąłbyś | dźwignęłabyś | dźwignęlibyście | dźwignęłybyście | ||
| 3rd | dźwignąłby | dźwignęłaby | dźwignęłoby | dźwignęliby | dźwignęłyby | |
| imperative | 1st | niech dźwignę | dźwignijmy | |||
| 2nd | dźwignij | dźwignijcie | ||||
| 3rd | niech dźwignie | niech dźwigną | ||||
| passive adjectival participle | dźwignięty | dźwignięta | dźwignięte | dźwignięci | dźwignięte | |
| anterior adverbial participle | dźwignąwszy | |||||
| impersonal past | dźwignięto | |||||
| verbal noun | dźwignięcie | |||||
Related terms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.