dźwięczny
Polish
Pronunciation
- IPA(key): /ˈd͡ʑvʲɛn.t͡ʂnɨ/
Adjective
dźwięczny m
- voiced
- booming, resonating, with a clear loud sound
Declension
declension of dźwięczny
| case | singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| m pers, m anim | m inan | n | f | m pers | other | ||
| nominative, vocative | dźwięczny | dźwięczne | dźwięczna | dźwięczni | dźwięczne | ||
| genitive | dźwięcznego | dźwięcznej | dźwięcznych | ||||
| dative | dźwięcznemu | dźwięcznym | |||||
| accusative | dźwięcznego | dźwięczny | dźwięczne | dźwięczną | dźwięcznych | dźwięczne | |
| instrumental | dźwięcznym | dźwięcznymi | |||||
| locative | dźwięcznej | dźwięcznych | |||||
Antonyms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.