dławić

Polish

From Old Polish dawić, from Proto-Slavic *daviti.

IPA^(key): /ˈdwa.vʲit͡ɕ/

dławić impf (perfective zdławić or zadławić)

Conjugation of dławić impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		dławić
present tense	1st	dławię			dławimy
	2nd	dławisz			dławicie
	3rd	dławi			dławią
past tense	1st	dławiłem	dławiłam		dławiliśmy	dławiłyśmy
	2nd	dławiłeś	dławiłaś		dławiliście	dławiłyście
	3rd	dławił	dławiła	dławiło	dławili	dławiły
future tense	1st	będę dławił¹	będę dławiła¹		będziemy dławili¹	będziemy dławiły¹
	2nd	będziesz dławił¹	będziesz dławiła¹		będziecie dławili¹	będziecie dławiły¹
	3rd	będzie dławił¹	będzie dławiła¹	będzie dławiło¹	będą dławili¹	będą dławiły¹
conditional	1st	dławiłbym	dławiłabym		dławilibyśmy	dławiłybyśmy
	2nd	dławiłbyś	dławiłabyś		dławilibyście	dławiłybyście
	3rd	dławiłby	dławiłaby	dławiłoby	dławiliby	dławiłyby
imperative	1st	—			dławmy
	2nd	dław			dławcie
	3rd	niech dławi			niech dławią
active adjectival participle		dławiący	dławiąca	dławiące	dławiący	dławiące
passive adjectival participle		dławiony	dławiona	dławione	dławieni	dławione
contemporary adverbial participle		dławiąc
impersonal past		dławiono
verbal noun		dławienie
¹ or: będę dławić, będziesz dławić etc.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.