dóiteán

Irish

Etymology

From dóite (“burnt”) +‎ -án, from dóigh (“burn”, verb).

Noun

dóiteán m (genitive singular dóiteáin, nominative plural dóiteáin)

fire, conflagration

Declension

Declension of dóiteán

First declension

Bare forms:

Case	Singular	Plural
Nominative	dóiteán	dóiteáin
Vocative	a dhóiteáin	a dhóiteána
Genitive	dóiteáin	dóiteán
Dative	dóiteán	dóiteáin

Forms with the definite article:

Case	Singular	Plural
Nominative	an dóiteán	na dóiteáin
Genitive	an dóiteáin	na ndóiteán
Dative	leis an dóiteán don dóiteán	leis na dóiteáin

Derived terms

Terms derived from dóiteán

árachas dóiteáin (“fire insurance”)
briogáid dóiteáin (“fire-brigade”)
dóiteánacht (“fire-raising”)
dóiteánaí (“fire-raiser”)

fear dóiteáin (“fireman”)
inneall dóiteáin (“fire-engine”)
múchadh dóiteáin (“fire-fighting”)
múchtóir dóiteáin (“fire-extinguisher”)

picéad dóiteáin (“fire picket”)
píobán dóiteáin (“fire-hose”)
riosca dóiteáin (“fire-risk”)
stáisiún dóiteáin (“fire-station”)

Mutation

Irish mutation
Radical	Lenition	Eclipsis
dóiteán	dhóiteán	ndóiteán
Note: Some of these forms may be hypothetical. Not every possible mutated form of every word actually occurs.

References

"dóiteán" in Foclóir Gaeilge-Béarla, An Gúm, 1977, by Niall Ó Dónaill.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.