cudzy
Polish
Etymology
From Proto-Slavic *ťuďь.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈt͡su.d͡zɨ/
-
Audio (file)
Adjective
cudzy m (not comparable)
Declension
declension of cudzy
| case | singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| m pers, m anim | m inan | n | f | m pers | other | ||
| nominative, vocative | cudzy | cudze | cudza | cudzy | cudze | ||
| genitive | cudzego | cudzej | cudzych | ||||
| dative | cudzemu | cudzym | |||||
| accusative | cudzego | cudzy | cudze | cudzą | cudzych | cudze | |
| instrumental | cudzym | cudzymi | |||||
| locative | cudzej | cudzych | |||||
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.