crispatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of crispō.
Participle
crispātus m (feminine crispāta, neuter crispātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | crispātus | crispāta | crispātum | crispātī | crispātae | crispāta | |
| genitive | crispātī | crispātae | crispātī | crispātōrum | crispātārum | crispātōrum | |
| dative | crispātō | crispātō | crispātīs | ||||
| accusative | crispātum | crispātam | crispātum | crispātōs | crispātās | crispāta | |
| ablative | crispātō | crispātā | crispātō | crispātīs | |||
| vocative | crispāte | crispāta | crispātum | crispātī | crispātae | crispāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.