criminalis
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /kriː.miˈnaː.lis/, [kriː.mɪˈnaː.lɪs]
Adjective
crīminālis (neuter crīmināle); third declension
- (Late Latin, Juridical Latin, Ecclesiastical Latin) criminal
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | crīminālis | crīmināle | crīminālēs | crīminālia | |
| genitive | crīminālis | crīminālium | |||
| dative | crīminālī | crīminālibus | |||
| accusative | crīminālem | crīmināle | crīminālēs, crīminālīs | crīminālia | |
| ablative | crīminālī | crīminālibus | |||
| vocative | crīminālis | crīmināle | crīminālēs | crīminālia | |
Descendants
References
- criminalis in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- criminalis in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.