crematus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of cremō.
Participle
cremātus m (feminine cremāta, neuter cremātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | cremātus | cremāta | cremātum | cremātī | cremātae | cremāta | |
| genitive | cremātī | cremātae | cremātī | cremātōrum | cremātārum | cremātōrum | |
| dative | cremātō | cremātō | cremātīs | ||||
| accusative | cremātum | cremātam | cremātum | cremātōs | cremātās | cremāta | |
| ablative | cremātō | cremātā | cremātō | cremātīs | |||
| vocative | cremāte | cremāta | cremātum | cremātī | cremātae | cremāta | |
References
- crematus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.