craticulus
Latin
Etymology
Diminutive of crātis.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /kraːˈti.ku.lus/, [kraːˈtɪ.kʊ.ɫʊs]
Adjective
crāticulus (feminine crāticulua, neuter crāticulum); first/second declension
- composed of latticework; wattled
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | crāticulus | crāticula | crāticulum | crāticulī | crāticulae | crāticula | |
| genitive | crāticulī | crāticulae | crāticulī | crāticulōrum | crāticulārum | crāticulōrum | |
| dative | crāticulō | crāticulō | crāticulīs | ||||
| accusative | crāticulum | crāticulam | crāticulum | crāticulōs | crāticulās | crāticula | |
| ablative | crāticulō | crāticulā | crāticulō | crāticulīs | |||
| vocative | crāticule | crāticula | crāticulum | crāticulī | crāticulae | crāticula | |
Related terms
References
- craticulus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- craticulus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.