crassificatio
Latin
Etymology
From crassificō + -tiō.
Noun
crassificātiō f (genitive crassificātiōnis); third declension
Inflection
Third declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | crassificātiō | crassificātiōnēs |
| genitive | crassificātiōnis | crassificātiōnum |
| dative | crassificātiōnī | crassificātiōnibus |
| accusative | crassificātiōnem | crassificātiōnēs |
| ablative | crassificātiōne | crassificātiōnibus |
| vocative | crassificātiō | crassificātiōnēs |
References
- crassificatio in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- crassificatio in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.