corruptivus

Latin

Etymology

From corrumpō (to corrupt, spoil) + -īvus.

Pronunciation

  • (Classical) IPA(key): /kor.rupˈtiː.wus/, [kɔr.rʊpˈtiː.wʊs]

Adjective

corruptīvus (feminine corruptīva, neuter corruptīvum); first/second declension

  1. corruptible
  2. perishable

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative corruptīvus corruptīva corruptīvum corruptīvī corruptīvae corruptīva
genitive corruptīvī corruptīvae corruptīvī corruptīvōrum corruptīvārum corruptīvōrum
dative corruptīvō corruptīvō corruptīvīs
accusative corruptīvum corruptīvam corruptīvum corruptīvōs corruptīvās corruptīva
ablative corruptīvō corruptīvā corruptīvō corruptīvīs
vocative corruptīve corruptīva corruptīvum corruptīvī corruptīvae corruptīva

References

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.