cornualis

Latin

Etymology

From cornū (horn)

Pronunciation

  • (Classical) IPA(key): /kor.nuˈaː.lis/, [kɔr.nʊˈaː.lɪs]

Adjective

cornuālis (neuter cornuāle); third declension

  1. Of or pertaining to horns.

Inflection

Third declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masc./Fem. Neuter Masc./Fem. Neuter
nominative cornuālis cornuāle cornuālēs cornuālia
genitive cornuālis cornuālium
dative cornuālī cornuālibus
accusative cornuālem cornuāle cornuālēs, cornuālīs cornuālia
ablative cornuālī cornuālibus
vocative cornuālis cornuāle cornuālēs cornuālia

References

  • cornualis in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • cornualis in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.