coriarius
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ko.riˈaː.ri.us/, [kɔ.rɪˈaː.ri.ʊs]
Adjective
coriārius (feminine coriāria, neuter coriārium); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | coriārius | coriāria | coriārium | coriāriī | coriāriae | coriāria | |
| genitive | coriāriī | coriāriae | coriāriī | coriāriōrum | coriāriārum | coriāriōrum | |
| dative | coriāriō | coriāriō | coriāriīs | ||||
| accusative | coriārium | coriāriam | coriārium | coriāriōs | coriāriās | coriāria | |
| ablative | coriāriō | coriāriā | coriāriō | coriāriīs | |||
| vocative | coriārie | coriāria | coriārium | coriāriī | coriāriae | coriāria | |
Noun
coriārius m (genitive coriāriī); second declension
Inflection
Second declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | coriārius | coriāriī |
| genitive | coriāriī | coriāriōrum |
| dative | coriāriō | coriāriīs |
| accusative | coriārium | coriāriōs |
| ablative | coriāriō | coriāriīs |
| vocative | coriārie | coriāriī |
References
- coriarius in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- coriarius in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- coriarius in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- coriarius in Harry Thurston Peck, editor (1898) Harper's Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers
- coriarius in William Smith et al., editor (1890) A Dictionary of Greek and Roman Antiquities, London: William Wayte. G. E. Marindin
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.