coquinus
Latin
Etymology
From coquus.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /koˈkʷiː.nus/, [kɔˈkᶣiː.nʊs]
Adjective
coquīnus (feminine coquīna, neuter coquīnum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | coquīnus | coquīna | coquīnum | coquīnī | coquīnae | coquīna | |
| genitive | coquīnī | coquīnae | coquīnī | coquīnōrum | coquīnārum | coquīnōrum | |
| dative | coquīnō | coquīnō | coquīnīs | ||||
| accusative | coquīnum | coquīnam | coquīnum | coquīnōs | coquīnās | coquīna | |
| ablative | coquīnō | coquīnā | coquīnō | coquīnīs | |||
| vocative | coquīne | coquīna | coquīnum | coquīnī | coquīnae | coquīna | |
Derived terms
References
- coquinus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- coquinus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- coquinus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.