continuaturus

Latin

Etymology

Future active participle of continuō.

Participle

continuātūrus m (feminine continuātūra, neuter continuātūrum); first/second declension

  1. about to connect, continue

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative continuātūrus continuātūra continuātūrum continuātūrī continuātūrae continuātūra
genitive continuātūrī continuātūrae continuātūrī continuātūrōrum continuātūrārum continuātūrōrum
dative continuātūrō continuātūrō continuātūrīs
accusative continuātūrum continuātūram continuātūrum continuātūrōs continuātūrās continuātūra
ablative continuātūrō continuātūrā continuātūrō continuātūrīs
vocative continuātūre continuātūra continuātūrum continuātūrī continuātūrae continuātūra
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.