continuatio
Latin
Etymology
Noun
continuātiō f (genitive continuātiōnis); third declension
Inflection
Third declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | continuātiō | continuātiōnēs |
| genitive | continuātiōnis | continuātiōnum |
| dative | continuātiōnī | continuātiōnibus |
| accusative | continuātiōnem | continuātiōnēs |
| ablative | continuātiōne | continuātiōnibus |
| vocative | continuātiō | continuātiōnēs |
Descendants
- Catalan: continuació
- English: continuation
- French: continuation
- Italian: continuazione
- Portuguese: continuação
- Spanish: continuación
References
- continuatio in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- continuatio in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- continuatio in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- Carl Meissner; Henry William Auden (1894) Latin Phrase-Book, London: Macmillan and Co.
- systematic succession, concatenation: continuatio seriesque rerum, ut alia ex alia nexa et omnes inter se aptae colligataeque sint (N. D. 1. 4. 9)
- the period: ambitus, circuitus, comprehensio, continuatio (verborum, orationis), also simply periodus
- systematic succession, concatenation: continuatio seriesque rerum, ut alia ex alia nexa et omnes inter se aptae colligataeque sint (N. D. 1. 4. 9)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.