consummatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of cōnsummō.
Participle
cōnsummātus m (feminine cōnsummāta, neuter cōnsummātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | cōnsummātus | cōnsummāta | cōnsummātum | cōnsummātī | cōnsummātae | cōnsummāta | |
| genitive | cōnsummātī | cōnsummātae | cōnsummātī | cōnsummātōrum | cōnsummātārum | cōnsummātōrum | |
| dative | cōnsummātō | cōnsummātō | cōnsummātīs | ||||
| accusative | cōnsummātum | cōnsummātam | cōnsummātum | cōnsummātōs | cōnsummātās | cōnsummāta | |
| ablative | cōnsummātō | cōnsummātā | cōnsummātō | cōnsummātīs | |||
| vocative | cōnsummāte | cōnsummāta | cōnsummātum | cōnsummātī | cōnsummātae | cōnsummāta | |
References
- consummatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- consummatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.