constitutivus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /kon.stiˈtuː.ti.wus/, [kõː.stɪˈtuː.tɪ.wʊs]
Adjective
constitūtivus (feminine constitūtiva, neuter constitūtivum); first/second declension
- constituent, component (attributive)
- confirmatory; defining
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | constitūtivus | constitūtiva | constitūtivum | constitūtivī | constitūtivae | constitūtiva | |
| genitive | constitūtivī | constitūtivae | constitūtivī | constitūtivōrum | constitūtivārum | constitūtivōrum | |
| dative | constitūtivō | constitūtivō | constitūtivīs | ||||
| accusative | constitūtivum | constitūtivam | constitūtivum | constitūtivōs | constitūtivās | constitūtiva | |
| ablative | constitūtivō | constitūtivā | constitūtivō | constitūtivīs | |||
| vocative | constitūtive | constitūtiva | constitūtivum | constitūtivī | constitūtivae | constitūtiva | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.