consignatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of cōnsignō.
Participle
cōnsignātus m (feminine cōnsignāta, neuter cōnsignātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | cōnsignātus | cōnsignāta | cōnsignātum | cōnsignātī | cōnsignātae | cōnsignāta | |
| genitive | cōnsignātī | cōnsignātae | cōnsignātī | cōnsignātōrum | cōnsignātārum | cōnsignātōrum | |
| dative | cōnsignātō | cōnsignātō | cōnsignātīs | ||||
| accusative | cōnsignātum | cōnsignātam | cōnsignātum | cōnsignātōs | cōnsignātās | cōnsignāta | |
| ablative | cōnsignātō | cōnsignātā | cōnsignātō | cōnsignātīs | |||
| vocative | cōnsignāte | cōnsignāta | cōnsignātum | cōnsignātī | cōnsignātae | cōnsignāta | |
References
- consignatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- consignatus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- consignatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.