consanguineus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /kon.sanˈɡʷi.ne.us/, [kõː.saŋˈɡᶣɪ.ne.ʊs]
Adjective
cōnsanguineus (feminine cōnsanguinea, neuter cōnsanguineum); first/second declension
- consanguineous (related by blood)
- brotherly, sisterly
- kindred
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | cōnsanguineus | cōnsanguinea | cōnsanguineum | cōnsanguineī | cōnsanguineae | cōnsanguinea | |
| genitive | cōnsanguineī | cōnsanguineae | cōnsanguineī | cōnsanguineōrum | cōnsanguineārum | cōnsanguineōrum | |
| dative | cōnsanguineō | cōnsanguineō | cōnsanguineīs | ||||
| accusative | cōnsanguineum | cōnsanguineam | cōnsanguineum | cōnsanguineōs | cōnsanguineās | cōnsanguinea | |
| ablative | cōnsanguineō | cōnsanguineā | cōnsanguineō | cōnsanguineīs | |||
| vocative | cōnsanguinee | cōnsanguinea | cōnsanguineum | cōnsanguineī | cōnsanguineae | cōnsanguinea | |
See also
References
- consanguineus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- consanguineus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- consanguineus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.