conicus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈko.ni.kus/, [ˈkɔ.nɪ.kʊs]
Adjective
conicus (feminine conica, neuter conicum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | conicus | conica | conicum | conicī | conicae | conica | |
| genitive | conicī | conicae | conicī | conicōrum | conicārum | conicōrum | |
| dative | conicō | conicō | conicīs | ||||
| accusative | conicum | conicam | conicum | conicōs | conicās | conica | |
| ablative | conicō | conicā | conicō | conicīs | |||
| vocative | conice | conica | conicum | conicī | conicae | conica | |
Related terms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.