conglaciatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of conglaciō.
Participle
conglaciātus m (feminine conglaciāta, neuter conglaciātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | conglaciātus | conglaciāta | conglaciātum | conglaciātī | conglaciātae | conglaciāta | |
| genitive | conglaciātī | conglaciātae | conglaciātī | conglaciātōrum | conglaciātārum | conglaciātōrum | |
| dative | conglaciātō | conglaciātō | conglaciātīs | ||||
| accusative | conglaciātum | conglaciātam | conglaciātum | conglaciātōs | conglaciātās | conglaciāta | |
| ablative | conglaciātō | conglaciātā | conglaciātō | conglaciātīs | |||
| vocative | conglaciāte | conglaciāta | conglaciātum | conglaciātī | conglaciātae | conglaciāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.