concinnior
Latin
Adjective
concinnior (neuter concinnius); third declension
Inflection
Third declension, comparative variant
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | concinnior | concinnius | concinniōrēs | concinniōra | |
| genitive | concinniōris | concinniōrum | |||
| dative | concinniōrī | concinniōribus | |||
| accusative | concinniōrem | concinnius | concinniōrēs | concinniōra | |
| ablative | concinniōre | concinniōribus | |||
| vocative | concinnior | concinnius | concinniōrēs | concinniōra | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.