comportatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of comportō.
Participle
comportātus m (feminine comportāta, neuter comportātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | comportātus | comportāta | comportātum | comportātī | comportātae | comportāta | |
| genitive | comportātī | comportātae | comportātī | comportātōrum | comportātārum | comportātōrum | |
| dative | comportātō | comportātō | comportātīs | ||||
| accusative | comportātum | comportātam | comportātum | comportātōs | comportātās | comportāta | |
| ablative | comportātō | comportātā | comportātō | comportātīs | |||
| vocative | comportāte | comportāta | comportātum | comportātī | comportātae | comportāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.